Votter til dei finaste mannfolka

I haust har eg strikka to par votter. Det er to viktige menn i livet mitt som begge to fylte 70 år dette året. Kva gir ein i gåve til ein 70åring som har absolutt alt? Jo, heimestrikka og eigendesigna votter.

Først var det Bjørn som fylte år. Han har vore min viktigaste støttespelar i Folkemusikkveka, og me har jobba tett i alle år. Eg set han høgt, han er enormt dyktig og i jobbsamanheng kunne eg ikkje klart meg utan han. I tillegg er han ein av Hallingdals (Norges) beste dansarar - det er ein fryd å danse springar med han.
Vottene hans måtte difor ha ei hardingfele, i tillegg til akantusrankar. På innsida kunne det ikkje vere noko anna enn ein hest - Bjørn sin andre lidenskap. Jubilanten var synleg fornøgd med gåva.

Vottene til Bjørn er strikka i Dalegarn Falk.

Så var det Tore som fylte år i haust. Tore var veilederen min under master, og var den personen som verkeleg gjorde at eg kom meg gjennom siste kneika. Utan han er eg sikker på at eg ikkje hadde klart å fullføre - han var der for meg to hundre prosent, heile tida, og han støtta meg på mine premissar, i tillegg til å pushe meg akkurat passe. Tore er tvers gjennom god og flott, og fortente eit par votter kun laga til han. Han er ein tradisjonalist, samstundes som han likar å gå eigne vegar og følge utviklinga. Difor fann eg ei tradisjonell rose som eg forandra litt på (sette inn eit kors i kvart hjørne). I innsida av votten er det på eine handa ein note, og på andre handa ei plate (Tore forskar på skjellakkplater: http://nmh.no/forskning/medskapende_musiker/skjellakkprosjektet/innspilling) Desse vottene vart også godt motteke av den nye eigaren. 

Tore sine votter er strikka i garnet "Hverdags" frå Du Store Alpakka. Dette var eit nytt garn for meg å strikke i, og det førte til at eg måtte strikke første votten fire gonger før eg vart fornøgd med maskeantall, mønsterbreidde og lengde... Men garnet er nydeleg, og vottene vart mjuke og fine. Eit flott garn å strikke mønsterstrikk med.

Blånissane mine

I fjor vinter/vår strikka eg blånisseluer og blånissevotter til gutane mine. Ikkje visste eg at det var Jul på Månetoppen som var julekalender i år. Heldig med den :). Uansett så vart luene og vottene ganske vellukka, og gutane brukar likså gjerne blånisseluene som andre luer sjølv om det lenge etter jul. Det varmar jo hjartet at dei vil bruke det eg strikkar. Luene og vottene er tova i vaskemaskina og strikka med Blåfjellgarn frå Rauma som var på salg etter forrige jul.

Her er blånissane mine :)

Årets julegåve

På ønskelista kvar jul står det alltid strikkebøker øverst på lista. Dette ser nokon av dei gjævaste gåvene eg får. I år var det to bøker som eg spesielt hadde ønska meg, Arne og Carlos si bok Julekuler og Annemor Sundbø si bok Norske votter og vantar. Og jammen fekk eg begge to av min mann! Snill ektemann eg har. På merkelappen stod det "Til ho som er strikkegalen frå han som bur i eit garnnøste" :)

Votter har eg ikkje starta på endå, men det er mange spennande mønster her, og eg har kosa meg og lest og studert boka mange timar allerede. Det må også seiast at eigentleg fekk eg boka til Arne og Carlos litt før jul, så det vart strikka 10 julekuler i diverse julegåver. Eg likte sjølvsagt englemønsteret best, så det vart flest av det, men også andre kuler.

Englevottene mine

Jaja, slik er det å jobbe med festival, då blir det ikkje noko blogging før festivalen er over... Men strikke har eg sjølvsagt gjort likevel :)

Oppskrifta på Hardingfelevottene mine vart lagt ut som "Årets festivalvott" under Folkemusikkveka, og dei vart godt motteke.  Akkurat no fann eg ikkje heilt ut korleis eg skal legge ut oppskrifta her på bloggen min, men så fort eg får det til skal eg legge ut Hardingfelevottene mine som Pdf.

Elles legg eg etter kvart ut bilder av litt av kvart som har vorte ferdig sidan sist, men startar med favoritten min. Det er Englevottene! Desse starta eg på i februar, og dei var ferdige då også. No skal eg også lage ei ordentleg oppskrift på dei. Driv og strikkar eit par til ei venninne som treng to konkrete englar å sjå på når livet er kaldt, urettferdig og vanskeleg. Dei blir i lilla og naturkvit, men denne gongen med kvite engar og lilla bakgrunn. Englane er Guds sendebod, og for meg eit symbol på noko godt, trygt og heilagt.

Vottene er strikka i alpakka, og har fleire av mine favorittelement i seg: Englane, korset, hjartet og det firkanta korset på toppen og på tommelen. Dette kan også vere ei stjerne, alt etter kva bilder ein ønsker å bruke sjølv :)
Trekantmønsteret i handflata er eit gamalt symbol på Den heilage treeininga, og som eg fann i boka Selbuvotten av Terri Shea. Tenkte det passa fint inntil englane, og mitt religiøse innhald i votten.

Beste julegåva i år!

 

Eg er sååå glad for julegåva eg fekk av mannen min i år! Hadde tipsa han om boka Selbuvotten av Terry Shea, og jammen fekk eg den! Det er berre ei fantastisk bok for oss som har vottedilla! Eg har lese i den kvar dag, og så klart måtte eg innom garnbutikken med ein gong den opna og kjøpe garn til votter! Eg strikka "Enkel stjernevott" til eldste sonen vår. Han fekk velge ut mønsteret sjølv, og var med og valgte ut garn også. Då vart det sjølvsagt blått...

Yngste sonen fekk også velge seg mønster. Men selbustrikk var ikkje så spennande. Eg hadde leita fram dette fiskemønsteret på internett, og minsten fall for det. Men han ville også ha det i blått så klart! Mønsteret fann eg på Ravelry, og vottene er strikka i Falk, slik som stjernevotten også er. Artige votter!